OP NAAR DE EINDSTREEP: EXAMENSTRESS

Examens en eindejaarsstress

 

Het wordt mei. De meeste kinderen zijn er wel klaar mee. Het einde van het schooljaar van de schoolperiode nadert. De zon gaat schijnen, veel weekenden zitten vol met afscheidsfeesten, eindejaarstoernooien of andere leuke afleidingen. Maar eerst wordt er nog het uiterste van hen gevraagd! Je kind moet eerst nog aan de bak met planningen, leren en het maken van de toetsen. Soms zelfs voor erop- of eronder voor de overgang of het halen van het diploma. Kun je voorstellen hoeveel spanning er in je kind zit op dit moment!

 

Wat er gebeurt bij (teveel) spanning? 

Sommige mensen en dus ook kinderen werken prettig onder een handelbare spanning. Dit zijn de deadline personen,  misschien ben je er zelf wel een en herken je dit. Maar veel mensen en dus ook kinderen kunnen onder de druk veel minder overzien, aanpakken en presteren. Het kan dus al fout gaan bij het overzicht hebben en het maken van de planning.

 

Overzicht hebben

De spanning in het lijf en geest zorgen ervoor dat het overzicht niet goed meer te zien (en te houden) is. En als dit anders nooit een probleem was, geeft dat nog eens extra stress. “Ik weet niet eens wát ik moet doen, laat staan hoe!”, ‘WTF, waarom lukt het niet?”, “Anders lukt het wel, ik ben een loser” zijn gedachtes die je kind kunnen vastzetten. Zij kunnen ervoor zorgen dat er leerblokkades optreden.

 

Aanpakken

Als er wel een planning gemaakt is, maar de voorgenomen planning niet lukt, (bijvoorbeeld door de leuke afleidingen, voorjaarsmoeheid, het einde van het jaar en de al opgebouwde stress) is dat een reden voor het kind om nog meer negatieve gedachtes te maken: “Het lukt toch niet meer”, “Ik kan net zo goed niks meer doen”. Sommige kinderen leggen zichzelf juist extra druk op: De planning zal hoe dan ook gehaald worden  en ze stellen zichzelf niet-realistische doelen. Het leren gaat wel eens nachtwerk worden. Met alle vermoeidheid (ook voor de hersenen) als gevolg , waardoor nog extra leerblokkades optreden.

 

Presteren

Het fenomeen examens en eindtoetsen geeft op zichzelf gezonde druk. Je mag ervaren op bepaalde momenten -als het er echt toe doet- hoe jij daar mee omgaat, dat de wereld niet vergaat, dat je vertrouwen mag hebben in alle voorgaande ervaringen en vooral dat je mag vertrouwen op jezelf. En je mag leren genieten hoe het voelt als de klus daarna ook geklaard is! Ook het omgaan met de teleurstelling als het na al die inspanningen niet gelukt is, hoort bij het leerproces. Waar we rekening mee kunnen houden, zijn de stressopbouwende factoren die hierboven beschreven zijn.

 

Wat kun je er aan doen?

Een goede band tussen jou als ouder/begeleider en het kind is het aller belangrijkste op deze momenten: Geef het kind het gevoel dat het geaccepteerd wordt (niets  is fout). Bied veiligheid, structuur van de dagelijkse dingen en begrip.

Je kunt je kind steunen -ook al is hij al die jaren een kei in plannen geweest- en laten weten dat je snapt dat het nu moeilijker is. Natuurlijk kun je helpen plannen, maar beter is in eerste instantie als je kind snapt dat het normaal is dat het nu net iets moeilijker kan zijn dan anders.  Laat in een gesprek je kind zelf beslissen of en wie er mee kan helpen. Ga niet jouw planningsmethodes opleggen, maar vraag wat je kind anders altijd doet en vraag door wat er dan stapje voor stapje nodig is om tot de planning te komen. Zo verdeel je samen de acties in kleine stapjes, maak je het probleem kleiner en help je het overzicht terug brengen.

Je kunt je kind ook steunen in het zich houden aan de planning. Maak bespreekbaar dat het ‘je houden aan de planning’ moeilijker kan zijn. Dat het normaal is, omdat het een periode is met meer stress en dat er allerlei manieren zijn om hulp te krijgen. Vraag of je kind iets nodig heeft en vraag door wat dat dan praktisch kan zijn. Probeer steeds te praten in positieve oplossingen. Dus niet wat er niet nodig is, maar wel wat wel wel nodig is. Soms is dit rust en geen vragende ouder 🙂

Als jullie samen open kunnen praten over planningsstress, dan weet je kind dat hij of zij er bij jou altijd op terug kan komen als het wel te erg achter loopt of als hij of zij het even niet meer ziet zitten.

 

 Faalangst

Sommige kinderen hebben faalangst en worden in deze periode extra op de proef gesteld. Bovenstaande helpt ook voor hen : Geen persoon kan alles en fouten maken is menselijk. Blijf ondersteunen en niet veroordelen. Begrip hebben en meedenken in oplossingen helpt. Bevestig je woorden met je gevoel: laat je kind voelen dat je trots op hem of haar bent en probeer je kind daarmee te laten voelen dat hij of zij ook trots mag zijn op zichzelf!

Heb heel veel aandacht voor je intonatie. Geef bijvoorbeeld opdrachten in plaats van indirecte opmerkingen (met teleurstelling in je stem:). In plaats van “Je hebt alweer je planning niet gehaald)” zeg je:”volg je planning”.  Zeg: “ik begrijp dat het eng is, je kunt het wel! Zullen we eens kijken wat is het eerste stapje is dat je kan doen? of “toen  deed je dat en dat ging ook goed, weet je nog”. Zeg niet: “jij vindt altijd alles eng, kom op gewoon doen, iedereen doet examen, dat kun jij ook”

 

Voor kinderen met faalangst kan het fijn zijn om extra coaching te krijgen ook om ze voor te bereiden op de periodes dat er wat van hen gevraagd wordt, zoals bij examens. Ze leren realistisch naar zichzelf te kijken, te ervaren wat ze allemaal wél kunnen en waar ze moeite mee hebben. Ze leren hun negatieve gedachten herkennen en wat die met hen doen. Ze gaan daarvoor in de plaats op zoek naar positieve bevestigende gedachte die bij hen persoonlijk passen en die hun verder helpen. En ze leren zelfcontrole technieken toe passen, waardoor ze zichzelf goed genoeg leren vinden en niet afhankelijk worden van de goedkeuring van anderen. Doordat dit samen met de pony’s gebeurt, in een emotioneel veilige omgeving met een paard dat niet oordeelt, ontwikkelt het kind zelfvertrouwen en kan het de faalangst verminderen of loslaten.

Heb je vragen hoe coachen met paarden je kind kan helpen met faalangst? Neem gerust contact met me op via email.